[ ↓ skip to navigation ↓ ]

Szczenięca psychologia

Prawdopodobnie najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla swojego szczeniaka, jest zdobycie wiedzy na temat psychologii Twojego nowego przyjaciela. Zrozumienie psychiki psa pomoże Ci żyć z nim szczęśliwie i w harmonii. Nie oczekujemy, że staniesz się psim psychiatrą, nie jest to też konieczne. Jednak nawet trochę zrozumienia wymaga dość dużo wysiłku, więc jeśli potrzebujesz pomocy i rady, nim mały problem stanie się wielkim, powinieneś w pierwszej kolejności zwrócić się do lekarza weterynarii.


Odczytywanie szczenięcej mowy ciała

Psy od zawsze wykorzystują mowę ciała do porozumiewania się między sobą. W jej skład wchodzą miny, postawy ciała, odgłosy i zapachy. Do wyrażania emocji psy używają ust, oczu, uszu i ogona. A jedną z przyczyn, dzięki którym są tak dobrymi zwierzętami towarzyszącymi jest ich zdolność porozumiewania się z ludźmi. Twój szczeniak uzna Cię za część swej własnej psiej rodziny i błyskawicznie nauczy się rozpoznawać Twój nastrój i zamiary. Z drugiej strony, jeśli Ty poznasz mowę jego ciała, będziesz mógł odczytywać jego intencje.

Duży pies: Jeśli Twój szczeniak czuje się odważny lub jest w wojowniczym nastroju, wypręża się, stawiając uszy i ogon, by wydać się większym. Wypina przy tym klatkę piersiową i jeży sierść na karku i grzbiecie. Może też warczeć i leniwie machać ogonem.

Mały piesek: Z drugiej strony, uległy pies stara się wyglądać na jak najmniejszego i zachowywać jak szczeniak. Wynika to z faktu, że dorosły osobnik może skarcić szczenię, ale nie zaatakuje go. Dlatego przejawem uległości jest czołganie się bokiem w skulonej pozycji, z nisko opuszczonym, mocno merdającym ogonem. Podporządkowany pies może też próbować lizać twarz dominującego osobnika lub człowieka, a nawet przewracać się na grzbiet.

Ogon szczeniaka to dłuższa historia. Większość z nas wie, że merdanie ogonem jest oznaką przyjaznego nastawienia i zadowolenia. Jednak, jak już wspomnieliśmy, u psów podporządkowanych zdarza się przesadne merdanie. Podobnie u zwierząt z bardzo krótkimi ogonami. Ale ogon może też pokazywać inne nastroje. Jeśli jego ruchy są powolne i sztywne, świadczy to o złości. Z kolei jeśli Twój pupil podwija ogon pod siebie, oznacza to że się boi. Zaniepokojony lub zdenerwowany pies może opuścić ogon, ale jednocześnie sztywno nim poruszać.

Normalna pozycja ogona zależy od rasy, ale można ogólnie stwierdzić, że jeśli kąt pomiędzy nim a grzbietem jest mniejszy niż 45 stopni, pies wyraża w ten sposób czujość i zaciekawienie.

Odczytywanie wyrazu twarzy szczeniaka: Wyraz twarzy szczeniaka powie Ci wiele na temat jego nastroju. Pokaże czy pies jest przestraszony czy zaniepokojony, podekscytowany czy rozbawiony lub odczuwa którąś z wielu innych emocji.

Postawione uszy wskazują na przykład, że pies jest czujny lub nasłuchuje. Z kolei położone po sobie mogą świadczyć o zadowoleniu lub strachu. Więc aby móc odczytywać poprawnie nastrój psa, musisz zwracać uwagę na inne elementy mowy jego ciała. Przymrużone oczy Twojego pupila są oznaką zadowolenia lub uległości, zaś otwarte szeroko świadczą o agresji.

Spójrzmy szczeniakowi w oczy. W naturze psy patrzą sobie na wzajem w oczy wyzywająco dopóki któryś z nich nie ustąpi lub nie stanie do walki. Dlatego nigdy nie próbuj pojedynkować się w ten sposób ze swoim szczeniakiem, zwłaszcza kiedy jest zdenerwowany, chociaż częsty kontakt wzrokowy wzmocni więź pomiędzy wami i doda mu sił.

Czy to uśmiech? Uległe psy i przedstawiciele niektórych ras, takich jak na przykład Labrador, często otwierają usta, układając je w coś na kształt koślawego uśmiechu i rzeczywiście jest to oznaka przyjaznego nastawienia. Kiedy jednak wargi są mocno odciągnięte, odsłaniając zęby, świadczy to o agresji, więc nie pomyl się.

Pobaw się ze mną: Kiedy szczeniak chce się bawić, podnosi łapę lub pochyla się prostując przednie kończyny i szczeka by zwrócić na siebie uwagę. Może też przynieść zabawkę lub naskoczyć na innego psa by wciągnąć go do gonitwy.

Twój język ciała: Jeśli chcesz poprawić jakość porozumiewania się ze swoim szczeniakiem, popracuj nad własną mową ciała. Kucanie z rozłożonymi rękami oznacza na przykład powitanie i zachętę. Z kolei sterczenie nad psem i rzucanie mu groźnych spojrzeń z wysoka wyraża groźbę. Twój szczeniak będzie Cię obserwował skupiając się bardziej na mowie Twojego ciała niż słuchając Cię i szybko pozna co czujesz, nawet jeśli nie będziesz nic mówić.


Jak szczeniak się uczy

Każdy chciałby mieć dobrze wychowanego, wesołego i towarzyskiego szczeniaka, ale to jak będzie się on zachowywał zależy tylko od Ciebie. Dlatego tak ważne jest, by jak najwcześniej rozpocząć szkolenie. Tak właściwie prawdopodobnie zacznie się ono zanim przyniesiesz psa do domu. Możliwe, że szczeniak zostanie już wcześniej nauczony podstaw posłuszeństwa oraz zachowywania czystości. Ale od tego momentu wszytko zależy od Ciebie.

Ponieważ Twój szczeniak będzie się uczył bardzo szybko, szkolenie trzeba zacząć natychmiast. Może się wydawać to oczywistością, ale Twój szczeniak nie zdobędzie wiedzy, jeśli mu jej nie przekażesz. Dlatego już pierwszego dnia musisz zacząć go uczyć, jak ma się zachowywać.

Dobry piesek: Psy uczą się drogą skojarzeń. Nagradzaj więc szczeniaka gdy dobrze się zachowa. Masz wtedy większą pewność, że powtórzy nagrodzoną czynność. Ponieważ jednak nagroda musi się kojarzyć z konkretnym zachowaniem, pies powinien otrzymać ją szybko, w ciągu sekundy lub dwóch. Nagrodą może być jedzenie, pochwała lub jedno i drugie, ewentualnie zabawa.

Lekcje powinny być krótkie i trwać około 2 minut, ale należy przeprowadzać je 5 lub 6 razy dziennie. Tresuj szczeniaka w różnych warunkach, w domu, jego pobliżu i na spacerach. By dać psu możliwość pełnego zrozumienia, czego od niego oczekujesz, upewnij się, że nic nie bedzie go rozpraszać.

Niegrzeczny piesek: Szczeniaka należy nauczyć, co mu wolno, a czego nie. Na przykład gryzienie jest częścią jego instynktu odkrywcy (kliknij tutaj, aby zobaczyć artykuł na temat gryzienia), poza tym nie rodzi się on z wiedzą na temat tego, co może, a czego nie może gryźć. Należy ignorować tego rodzaju niechciane zachowania, co oznacza że nie powinieneś na niego krzyczeć i patrzeć gniewnym wzrokiem, ani dawać mu klapsów. Udawaj po prostu że go nie ma.

Jednak niektóre zachowania, takie jak gryzienie kabli elektrycznych, mogą być zbyt niebezpieczne, by je ignorować. I znowu: krzyki i bicie to żadna metoda. Musisz mu przerwać mówiąc “nie”, zwrócić na siebie jego uwagę i nagrodzić gdy zachowa się tak, jak tego oczekujesz.

[ ↑ skip to content ↑ ]