Radzenie sobie z biegunką u kota: Przyczyny, objawy i leczenie

Przyczyny biegunki u kotów

Biegunka u kotów może mieć wiele przyczyn. Często pojawia się, gdy kot zje coś nietypowego albo gdy jego dieta zostanie nagle zmieniona. Przyszmianie rodzaju karmy dla kota, najlepiej robić to stopniowo przez tydzień, mieszając coraz więcej nowej karmy z coraz mniejszą ilością starej. Takie stopniowe przejście pozwala układowi pokarmowemu kota się dostosować i zmniejsza ryzyko wystąpienia biegunki.

Inne możliwe przyczyny biegunki u kotów to:

• Wirusy, np. zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (FIP)

• Pasożyty, np. robaki, giardia, kryptosporydium

• Zaburzenia mikrobiomu w jelitach Twojego kota

• Stres

• Nieprawidłowa dieta (zjedzenie czegoś, czego nie powinien!)

• Niedrożność jelit

• Nietolerancje pokarmowe/alergie

• Zapalenie jelit

• Antybiotyki i inne leki

• Zatrucie/toksyny

• Infekcje jelitowe, np. salmonella, campylobacter

• Zapalenie trzustki

• Choroba wątroby

• Choroba nerek

• Nadczynność tarczycy

• Nowotwór

Czy mogę leczyć biegunkę u kota w domu?

Jeśli Twój kot jest pogodny i aktywny, przyczyną biegunki może być po prostu wirus lub coś, co zjadł i co mu nie służyło. W takich przypadkach nie ma powodu do paniki. Zachęcaj kota do picia i poproś lekarza weterynarii o lekkostrawną karmę „regeneracyjną”, którą można podawać przez kilka dni, aż wszystko wróci do normy. Badanie weterynaryjne może pomóc wykluczyć inne przyczyny chorób. Wiele przypadków biegunki u kotów ustępuje samoistnie. Podawanie kotu mokrej karmy jest dobrym sposobem na utrzymanie odpowiedniego nawodnienia.

Nigdy nie podawaj kotu leków, które nie zostały dla niego przepisane, ani leków przeznaczonych dla innych gatunków, zwłaszcza psów i ludzi.

Nie podawaj kotu smakołyków, produktów mlecznych ani tłustych pokarmów, dopóki nie wyzdrowieje całkowicie.

Kiedy biegunka u kota staje się stanem nagłym i kiedy należy udać się do lekarza weterynarii?

Czy Twój kot wydaje się chory lub zachowuje się bardziej ospale niż zwykle? Czy ma zmniejszony apetyt lub inne objawy odbiegające od ich normy? Czy wymiotuje? Jeśli biegunka u kota jest incydentalna, ustępuje samoistnie w ciągu kilku godzin i nie towarzyszą jej inne objawy, zazwyczaj nie jest traktowana jako nagły przypadek.

Jednak biegunka u kota powinna być traktowana jako stan nagły, jeśli:

• Twój kot jest apatyczny
• Twój kot równieżwymiotuje
• Twój kot nie ma apetytu
• Twój kot wydaje się być odwodniony
• Biegunka Twojego kota zawiera krew lub jest bardzo ciemna, niemal czarna

Chociaż nie jest to stan nagły, warto również skonsultować się z lekarzem weterynarii, gdy:

• Biegunka utrzymuje się dłużej niż 24 godziny, nawet jeśli Twój kot jest wesoły i aktywny
• Biegunka pojawia się i znika przez dowolny okres czasu
• Twój kot jest kocięciem lub seniorem, ponieważ w ich przypadku odwodnienie następuje szybciej niż u zdrowego, dorosłego kota.

Jak Twój lekarz weterynarii ustala przyczynę

Lekarze weterynarii mogą korzystać z różnych metod, aby ustalić przyczynę biegunki u Twojego kota, w tym:

• Historia medyczna kota

• Badanie fizykalne

• Podstawowe badania laboratoryjne (np. badanie krwi, badanie kału)

• Badanie radiologiczne (np. prześwietlenie rentgenowskie)

• Badanie ultrasonograficzne (np. USG)

• Testy funkcji przewodu pokarmowego (badania krwi)

• Endoskopia/kolonoskopia i biopsja (pobranie próbki tkanki z przewodu pokarmowego)

• Testy farmakologiczne (ocena reakcji na leki)

• Testy dietetyczne(ocena reakcji na określone pokarmy)

Leczenie biegunki u kota

Leczenie biegunki zależy od jej przyczyny podstawowej. Istnieje wiele dostępnych metod leczenia biegunki, które mogą być zalecane przez lekarza weterynarii w zależności od różnych czynników. Jednak niezależnie od przyczyny, odpowiednie żywienie odgrywa kluczową rolę w radzeniu sobie z tym schorzeniem. Biegunka dzieli się na trzy ogólne kategorie, poza przypadkami samoistnie ustępującymi, o których wspomnieliśmy wcześniej:

1. Biegunka reagująca na dietę może być dalej podzielona na:
   • Niepożądane reakcje pokarmowe – alergie i nietolerancje. Koty z niepożądanymi reakcjami pokarmowymi zazwyczaj otrzymują dietę hydrolizowaną lub dietę opartą na nowym białku. Zazwyczaj będą one musiały być stosowane przez całe życie.
   • Biegunka spowodowana zaburzeniem mikrobiomu. Wiele kotów dobrze reaguje na prostą zmianę diety na taką, która zawiera wysoką zawartość prebiotycznych błonników, wspierających rozwój „dobrych bakterii” w jelitach i wspomagających zdrowie przewodu pokarmowego. Diety te zazwyczaj zawierają także wysoką zawartość kwasów omega‑3, aby zmniejszyć stan zapalny, i są lekkostrawne
2. Biegunka reagująca na sterydy. Jest to również nazywane biegunką reagującą na leki immunosupresyjne lub przewlekłą chorobą jelit (IBD). Jak sama nazwa wskazuje, te przypadki często wymagają zarówno leków, jak i wysokiej jakości diety, aby uzyskać poprawę.
3. Choroba podstawowa. Jeśli lekarz weterynarii stwierdzi, że Twój kot ma podstawową chorobę, taką jak choroba nerek lub nadczynność tarczycy, może zalecić inne formy leczenia. Czasami obejmuje to również zmianę diety, ponieważ wiele chorób narządów można wspomóc odpowiednimi dietami terapeutycznymi.

Chociaż biegunka u kota nigdy nie jest przyjemna ani dla Ciebie, ani dla Twojego pupila, przy odpowiednim leczeniu i pomocy lekarza weterynarii Twój kot może wrócić do radosnego i zdrowego stanu.

Najczęściej zadawane pytania o biegunkę u kota

Co powoduje biegunkę u kotów?

Wiele czynników, w tym alergie pokarmowe, stres, infekcje, pasożyty oraz niewłaściwe jedzenie.

Kiedy biegunka u kota jest stanem nagłym?

W sytuacjach, gdy:

• Twój kot jest apatyczny
• Twój kot równieżwymiotuje
• Twój kot nie ma apetytu
• Twój kot wydaje się odwodniony
• Biegunka u Twojego kota zawiera krew lub jest bardzo ciemna albo czarna

Czy mokra karma jest lepsza dla kotów z biegunką?

Tak. Biegunka może szybko prowadzić do odwodnienia, szczególnie u kociąt i starszych kotów. Karma mokra to doskonały sposób, aby utrzymać koty odpowiednio nawodnione.

Czy stres może powodować biegunkę u kotów?

Tak. Stres może powodować u kotów wiele problemów, w tym wymioty, biegunkę, zapalenie pęcherza oraz nadmierne wylizywanie sierści.

Artykuł został zrecenzowany przez Karen Shenoy, DVM oraz Emmę Milne, BVSc FRCVS