Dziesięć wskazówek, które pomogą gładko przeprowadzić kastrację Twojego zwierzęcia

Opublikowany przez Emma Milne
Czas czytania

Jeśli zastanawiasz się nad wykastrowaniem swojego kota lub psa, możesz się zastanawiać, co się z tym wiąże i w jaki sposób można maksymalnie ułatwić ten proces. Jeśli jesteś zainteresowany/a, mamy również inne artykuły na temat korzyści płynących z kastracji kotów i kastracji psów oraz zmian, jakie możesz zaobserwować po jej zakończeniu. Na razie jednak zobaczmy, co możesz zrobić, aby pomóc przed samym zabiegiem i już po.

  • Porozmawiaj z lekarzem weterynarii i pielęgniarzem/pielęgniarką. Upewnij się, że dokładnie rozumiesz, o co chodzi i dlaczego jesteś proszony o zrobienie pewnych rzeczy.

  • Postępuj zgodnie z zaleceniami przedoperacyjnymi. Możesz zostać poinformowany o potrzebie wstrzymania podawania jedzenia w nocy przed operacją oraz wody, od rana w dniu zabiegu. Jest to ważne dla zapewnienia bezpieczeństwa anestezjologicznego, więc upewnij się, że jedzenie jest niedostępne. Nie czuj się winny/a. To dla dobra Twojego pupila. I to tylko jedna noc.

  • Nie wypuszczaj kota z domu! Nawet jeśli Twój kot zawsze rano jest w domu, możliwe, że w dniu, w którym naprawdę powinien być na miejscu, będzie radośnie zwiedzał okolicę. Utrzymanie go w zamknięciu może być uciążliwe, ale niestety często lekarze zmuszeni są odwoływać lub przekładać wizyty, bo koci pacjenci w dniu zabiegu "wyrwali się na wolność".

  • Zabawki, koce i poczucie bezpieczeństwa. Zapytaj swojego lekarza weterynarii, czy nie ma nic przeciwko temu, abyś przyniósł/przyniosła posłanie lub ulubioną zabawkę zwierzęcia. Zapach domu może pomóc mu czuć się pewniej, gdy nie będzie Cię obok.

  • Kołnierz wstydu! Możesz być poproszony/a o założenie swojemu pupilowi kołnierza pooperacyjnego. Jest to zawsze dokuczliwe dla wszystkich zainteresowanych, ale te kilka dni, przez które musi być noszony, to drobiazg w porównaniu z otwartą raną brzucha, komplikacjami oraz dodatkowymi kosztami, które się z tym wiążą.

  • Ćwiczenia. Może się zdarzyć, że po zabiegu kot będzie musiał pozostać w domu przez jedną lub więcej nocy, a pies nie będzie mógł być spuszczany ze smyczy przez kilka tygodni. Sterylizacja suk może być rutynowa, ale nadal jest to dość poważny zabieg chirurgiczny w obrębie jamy brzusznej, nawet jeśli wykonywany jest metodą laparoskopową. Postępuj zgodnie ze wskazówkami lekarza, aby pomóc swojemu zwierzęciu na bezpieczny i szybki powrót do formy, by w krótkim czasie mógł znowu radośnie szaleć na zewnątrz.

  • Wizyty kontrolne po operacji. Są one ważne dla wykrycia ewentualnych problemów z raną lub oznak infekcji.

  • Nie zapomnij o lekach. Lekarz weterynarii może zapisać środki przeciwbólowe po zabiegu. Na pewno postara się, aby były jak najłatwiejsze do podania. Przestrzegaj jego zaleceń – koty i psy, które są wolne od bólu, zdrowieją znacznie szybciej niż te, które przerasta myśl o jedzeniu i ruszaniu się właśnie ze względu na ból.

  • Przygotuj się na zmiany w zachowaniu czworonożnych przyjaciół. Jeśli masz w domu innych pupili, spodziewaj się, że mogą zachowywać się zupełnie inaczej po powrocie do domu zwierzęcia po operacji. Środowisko szpitalne sprawia, że zwierzęta mają dziwny zapach, a kołnierz może budzić lęk. Daj im dzień lub dwa i na nowo staną się przyjaciółmi. Nie zmuszaj.

  • Porozmawiaj ze swoim lekarzem weterynarii o karmieniu. Twoje zwierzę może potrzebować specjalnej, lekkostrawnej karmy w noc operacji, ale w dłuższej perspektywie może być to czas na zmianę na karmę dla wykastrowanych kotów lub psów. Nigdy nie zmieniaj karmy bez konsultacji z lekarzem weterynarii. Szczególnie jeśli Twoje zwierzę wciąż rośnie.

To całkowicie normalne, że jako opiekun możesz czuć się winny/a z powodu kastracji swojego zwierzęcia. Wyobraź sobie, jak się czułam, gdy to właśnie ja wykastrowałam oba moje piękne psy, Pana i Badgera! Pamiętaj, że rekonwalescencja wkrótce się skończy, a korzyści z zabiegu zarówno dla Ciebie, jak i Twoich zwierząt są liczne.

Contributor Bio

Emma Milne

Emma Milne

 

Dr Emma Milne uzyskała tytuł lekarza weterynarii w 1996 roku. Przez 12 lat pracowała w małym gabinecie, a przez siedem lat jako doradca ds. żywienia klinicznego. Jest znana ze swojej działalności na rzecz zwierząt i napisała dziesięć książek o zwierzętach domowych.

 

Powiązane artykuły

Powiązane produkty